Jipsingboertange


Nieuwsarchief 2013 - Jipsingboertange.

Storm 2013
JIPSINGBOERTANGE - De storm heeft gisteren ook Jipsingboertange aangedaan. Aan de Jipsingboertangerweg zijn meerdere bomen omgewaaid. Eén hiervan heeft er voor gezorgd dat er enkele huizen uren zonder water zaten. De straatverlichting heeft ook schade opgelopen, een gedeelte van de straatverlichting is buitenwerking. Op de camping zijn tevens enkele bomen omgewaaid, gelukkig is hier de schade beperkt gebleven. Van de storm zijn enkele foto's gemaakt, deze kunt u terug vinden in het album van de herfst 2013.
Geplaatst: 29-10-2013 om 14:27
Inwoner W. Rakers aan het woord
JIPSINGBOERTANGE - Flauwvallen in de kast!

Door een inwoner in Jipsingboertange werden we getipt dat er een bijzondere inwoner aan de Buwaldaweg te vinden is. De heer Wietse Rakers heeft de leeftijd van 88 jaar bereikt, kan veel en mooi vertellen en woont alweer 60 jaar in dezelfde woning.
Deze tip was voldoende voor de redactie om langs te gaan bij de heer Rakers en eens te horen wat hij allemaal heeft meegemaakt in zijn leven!

Jeugdjaren
Geboren in Wedde, verhuisde het gezin Rakers naar Jipsinghuizen toen Wietse 11 jaar was.
Hij woonde daar in het stationshuis van de spoorlijn van Ol Graitje. Daarna trok hij met zijn Jipsingboertanger vrouw in bij haar familie achter in het veld bij Jipsingboertange tot er aan de Buwaldaweg in 1952 een mogelijkheid kwam om zich daar te gaan vestigen. Helaas is zijn vrouw, een boerendochter die bij hun huwelijk een kruiwagen en een paar kippen meebracht, alweer 13 jaar geleden overleden en woont hij nu alleen. Het is wel zo dat hij al die tijd zeer optimistisch en goedlachs in het leven staat!

Oorlogstijd
De verhalen die we horen gaan vooral over de oorlogstijd. Op z’n 18e jaar werd hij tewerkgesteld in Leer en moest werken in een zuivelfabriek, waar geconcentreerde melk werd vervaardigd en ingepakt. Dat inpakken gebeurde in blikken. De baas van Rakers was een oudere man waar eigenlijk niks mis mee was. “Hij sloeg grote, dikke spijkers in de deksel van het blik, waardoor er melk uit kon worden gedronken. Na het legen van de blikken werden zij gevuld met water en weggemoffeld in de rivier. Niemand mocht er achter komen. Juist daardoor was het een tijdje uit te houden, echt honger hebben we dus niet gekend”. Die extra voeding kwam goed uit, want in de smerige en stinkende barakken , compleet met kakkerlakken en bedvlooien, was het met het eten slecht gesteld. Zuur brood werd als ontbijt opgediend en de rest was ook niet bedoeld om gezond te blijven.
Zoals Rakers het vertelt lijkt het alsof hij jaren in de fabriek heeft gewerkt, het bleek korter te zijn, maar wel weken om nooit te vergeten.
Toen hij na een 7 weken werken in Leer hoorde dat hij zou worden overgeplaatst naar Hamburg, ging hem dat te ver. Dat laatste weekend mocht hij naar huis en besloot niet meer terug te gaan naar de fabriek, hij ging onderduiken in de Mussel. Spannende tijden maakte hij mee toen hij daar verbleef. “Ik werd voor alle zekerheid Albert genoemd en sliep daar met 3 of 4 anderen in een bed. Op zolder waren korenschoven, daar had ik een opening in gemaakt en kon ik onder kruipen. Bij sommige razzia’s was ik wel benauwd dat men boven zou komen en in de schoven zou gaan zoeken of prikken, maar het is gelukkig goed afgelopen. Zodra het een beetje veilig was gingen we aardappelen rooien.” Na een half jaar werd het te warm onder de voeten en besloot hij terug te gaan naar het ouderlijk huis in Jipsinghuizen. “Daar kon ik suikerbieten gaan snijden en schillen, in een pannetje koken, waarbij veel roerwerk aan te pas kwam ”. Lachend haalt hij het verhaal aan dat hij zich in een kast verborg in de woonkamer toen er weer werd gezocht naar onderduikers.

Deur viel zomaar open
Zijn lichamelijke conditie was zover afgenomen, dat op het moment een collega van z’n vader de kamer binnen kwam, en hij spontaan tegen de deur van de kast aanviel, de kast viel open en hij tuimelde de kamer in. Gelukkig was de bedoelde collega van zijn vader een prima kerel, waardoor dit met een sisser afliep. “Vanaf dat moment ging mijn vader voor de zekerheid met de stoel tegen de deur aan zitten, als hij de vijand zag aankomen” zegt Rakers lachend, “Je kon in die tijd niemand vertrouwen, de slager en de bakker zelfs niet…” .
Maar het huis werd dag en nacht bewaakt door militairen, omdat men vermoedde dat hij een keer zou thuiskomen. Hij zou direct opgepakt zijn en weer naar Duitsland zijn overgebracht, maar Wietse Rakers was slimmer. Hij was in huis, konden ze dus lang wachten.
Zij hebben hem niet te pakken gekregen, ook omdat hij aan de eettafel op een laag krukje zat om te voorkomen dat men hem van buiten door het lage raam kon zien, “mijn was werd voor alle zekerheid binnen opgehangen en niet buiten aan de lijn, zodat niemand daaraan kon zien dat ik hier was”. Vanuit zijn bed kon hij uit het raam kijken, wat hij voor alle zekerheid maar niet deed want dan zou hij van buitenaf ook zichtbaar kunnen zijn.
Na een half jaar onderduiken was de oorlog voorbij en kon hij weer opgelucht adem halen.

Jeugdkamp en Zevenmeersveenweg
Na de oorlog ging hij werken in het jeugdkamp in Sellingen en ook nog in de Barak aan de Zevenmeersveenweg. Hij kon niet onverdienstelijk koken (geleerd door het koken van de suikerbieten in de Mussel?) en kon dus terecht in de keuken, mocht beginnen als pannenschoonmaker, maar werd al snel de kok, mede omdat een familielid van zijn vrouw al kok was in die keuken. Hij moest om de 14 dagen het weekend in de keuken werken, ook toen hij later in Westerbork als kok aan de gang ging. Hij heeft de tijd meegemaakt dat de Ambonezen kwamen, leerde daar rijst koken, “niet te droog, maar ook niet te vochtig, precies een vingerkootje water boven de rijst”, kan hij zich nog goed herinneren.
Ach ja, hij kan nog zoveel vertellen, bijvoorbeeld over zijn tijd dat hij in Steenwijk werkte en fietsend het weekend in ging om thuis te komen en reisgeld uit sparen, zijn tijd in Marum toen daar Ambonezen kwamen en hij weer als kok aan het werk kon.
Aan het slot van zijn werkzame leven heeft hij bij de fabriek van SOLA in ter Apel gewerkt. Daar werkte hij mee aan het vervaardigen van bestek. Na 30 jaar trok zijn gezondheid het niet meer en mocht hij zijn “oude” dag verder in Jipsingboertange doorbrengen, waar hij met een goed gevoel en nog steeds vol humor terug kan kijken op een rijk leven!

Bron: “het Blaadje” het orgaan van de Vereniging Plaatselijk Belang Sellingen e.o.


Geplaatst: 27-10-2013 om 11:20
Kamp de Beetse
JIPSINGBOERTANGE - Archeologisch onderzoek Kamp De Beetse

28-03-2013

Binnenkort begint de gemeente Vlagtwedde met enkele herinrichtingsmaatregelen op het terrein van het voormalige interneringskamp De Beetse. Eén van de onderdelen daarvan is een archeologisch onderzoek van delen van het terrein. De gemeente wil met dit onderzoek, dat vandaag van start gaat, eventuele sporen van het kampverleden vastleggen. Mogelijke vondsten krijgen een plaats in de te restaureren barak. Het onderzoek is een voorzorgsmaatregel, maar dient ook als kennisinput voor de verdere werkzaamheden.

Het archeologisch onderzoek beperkt zich vooralsnog tot het voorterrein en de voormalige appèlplaats van het voormalige kamp. De bomen en andere begroeiing zijn inmiddels verwijderd. De terreinen moeten worden geëgaliseerd en opnieuw worden ingezaaid. Tussen het voorterrein en de appèlplaats staan nog originele dampalen van de ingang van het kamp. Het is de bedoeling om de oude ingang van het kamp weer te gebruiken om zo de originele "looprichting" op het terrein te herstellen.

Aangezien de herinrichtingswerkzaamheden de ondergrond kunnen verstoren, is het wenselijk om daaraan voorafgaand een archeologisch onderzoek uit te laten voeren. Het gaat om een nieuwe tak van de wetenschappelijke archeologie die zich richt op het jonge verleden. Elders in Europa (Sobibor, Bergen-Belsen, Sachsenhausen en Mauthausen) heeft men inmiddels interessante resultaten bereikt. De gemeente is benieuwd of het onderzoek ook waardevolle aanvullende informatie oplevert voor Kamp De Beetse.

Het archeologisch onderzoek is één van de voorbereidende werkzaamheden voor de restauratie van de barak.

Bron: Gemeente Vlagtwedde

Geplaatst: 13-10-2013 om 10:21  - Gewijzigd: 14-10-2013 om 10:28
Nieuwe redactie
JIPSINGBOERTANGE - Met ingang van heden verzorg ik (Margo van Wensveen) de onderwerpen:
-Agenda
-Nieuws
-Foto's

Mocht u informatie ten behoeve van deze onderwerpen hebben, dan wil ik u graag uitnodigen om deze door middel van de rubriek Contact kenbaar te maken.

Geplaatst: 11-10-2013 om 20:00
Website opgefrist
JIPSINGBOERTANGE -Vandaag is de website op een aantal onderdelen voorzien van een nieuwe look, de bedoeling is dat de site wat rustiger oogt. (JN)
Geplaatst: 10-10-2013 om 14:16  - Gewijzigd: 10-10-2013 om 14:27

Nieuwsarchief 2013
Nieuwsarchief 2012
Nieuwsarchief 2011
Nieuwsarchief 2010
Nieuwsarchief 2009
Nieuwsarchief 2008
Nieuwsarchief 2007




© jipsingboertange.nl - sitemap - disclaimer