Jipsingboertange

Historie

De naam Jipsingboertange verwijst naar de zandrug waarop het dorp is ontstaan.

Jipsingboertange ligt in een bosrijke omgeving, met veel Amerikaanse eiken en een schitterend ven ('het meertje').
In de jaren dertig van de vorige eeuw, toen dit deel van Westerwolde werd ontgonnen, werden de bossen aangelegd, daarvoor waren er uitgestrekte heidevelden.

In negentienvierentwintig werd de weg Jipsinghuizen - Jipsingboertange - Mussel verhard.
De inwoners van Jipsingboertange waren zó blij met de nieuwe weg dat ze een lied zongen bij de opening:

Wijze: "Triomf de vreugde stijgt ten top"

1.

Hoezee de nieuwe weg is klaar
Wij vieren feest nu met elkaar
Want 's winters was het modder
's Zomers vreeslijk mul
Maar nu is 't eindelijk voor elkaar
Wij vieren feest nu met elkaar
Ter ere van de weg (bis)

2.

Ja onze vreugde is nu groot
Wij fietsen niet meer door de sloot
En de lembarg stuift ons ook
De ogen niet meer dicht
Elk roemt nu onze straatweg hier
Wij zingen nu met veel plezier
Ter ere van de weg (bis)

De ontginning gebeurde grotendeels in het kader van de werkverschaffing. De stukken grond die het minst geschikt waren voor de landbouw werden gebruikt voor het aanleggen van percelen bos. In Jipsingboertange werd in totaal 204 ha. ontgonnen.

De meeste turf behoorde toe aan de boeren. De arbeiders staken de turf, als de turf droog was haalden de boeren het met de zogenaamde ladderwagens op.
De turfgravers hadden geen gemakkelijk bestaan, maar de verdiensten waren goed: gemiddeld zo'n elf euro per week, een boerenarbeider verdiende maar de helft en in de werkverschaffing nog minder.
Het turfgraven ging door tot vlak na de tweede-wereldoorlog. Praktisch al het veen was toen weg, wat er nog zat werd omgespit.

Nadat de turf als energiebron was opgedroogd werd er in 1954 nog geboord naar olie. De opbrengsten waren onvoldoende, de boortoren verdween weer.
In 1977 kwam er weer een boortoren, ook nu was het van korte duur.